გაბრიელ სუნდუკიანის სრული პიესა პეპო

შექმნის ისტორია და თარიღები პიესის დაწერა: გაბრიელ სუნდუკიანმა პიესა 1870 წელს დაწერა. პირველი დადგმა: პრემიერა თბილისში, სომხურ თეატრში შედგა 1871 წელს. ქართული თეატრის სცენაზე: ქართულ ენაზე „პეპო“ პირველად 1874 წელს დაიდგა (თარგმნა ვასო აბაშიძემ). მას შემდეგ სპექტაკლი არაერთხელ განახლებულა სხვადასხვა ეპოქაში. 🎭 დადგმის ისტორია და მსახიობები: სპექტაკლის რეჟისორი იყო ლეგენდარული დიმიტრი ალექსიძე. მასში მონაწილეობდა რუსთაველის თეატრის „ოქროს შემადგენლობა“: პეპო: აკაკი ხორავა (გენიალურად განასახიერა მებადური პეპოს მებრძოლი და ამაყი ხასიათი). არუთინ ზიმზიმოვი: აკაკი ვასაძე (მისი შესრულება ვაჭარი ზიმზიმოვის როლში დღემდე ეტალონად ითვლება). ეფემია (ზიმზიმოვის ცოლი): თამარ ჭავჭავაძე. შუშანა (პეპოს დედა): ელენე ყიფშიძე. კეკელა (პეპოს და): მედეა ჩახავა. გიგო: ეროსი მანჯგალაძე. 📝 სპექტაკლის მოკლე აღწერა: სპექტაკლი ასახავს ძველი თბილისის ყოფას და სოციალურ დაპირისპირებას. სიუჟეტი მებადური პეპოსა და მდიდარი ვაჭრის, ზიმზიმოვის გარშემო ვითარდება. კონფლიქტის მიზეზი პეპოს მამის მიერ ზიმზიმოვთან შენახული მზითვის ფულია, რომლის დაბრუნებაზეც ვაჭარი უარს ამბობს. 1951 წლის დადგმა გამორჩეული იყო თავისი ფსიქოლოგიური სიღრმით. აკაკი ხორავას პეპო არ იყო მხოლოდ უბრალო მებადური, ის იყო ღირსების, სიმართლისა და ხალხური პროტესტის განსახიერება. აკაკი ვასაძის ზიმზიმოვი კი — დახვეწილი, გაიძვერა და საშიში მოწინააღმდეგე. ეს სპექტაკლი რუსთაველის თეატრის რეპერტუარში წლების განმავლობაში რჩებოდა და ანშლაგით მიმდინარეობდა.